Hoe vaak ik dat al niet gehoord heb. En er ook naar geleefd heb. Ja, dat is het motto op Urk. Rusten doe je op de Vormt. Gelukkig weten we inmiddels beter. In het AD stond zelfs te lezen dat we geen tijd meer hebben om te sterven. Mensen hebben niet de rust en tijd om bij een sterfbed te zitten (15 oktober ’26, ad.nl).
Een Urker is de enige aardbewoner die ook kan ‘vliegen’. Dat doen we het hele jaar door. Compleet volgepland. Onze rust moeten we zelfs inplannen. Wat zijn we ook een harde bikkels. En ja, daar mag je trots op zijn. Maar er zijn ook grenzen. Werken moet gezond blijven, net als op vakantie gaan met je hele gezin.
Stress is de meest voorkomende oorzaak van ziek zijn en worden. En zo zie ik om mij heen de een na de ander ziek zijn en niet weten waar het vandaan komt. Vliegen van de ene plek naar de andere. Elke vakantiedag vol. Ik vind het geweldig om mijn buren de hele vakantie door met hun auto alle kanten op te zien vliegen. Zouden de kinderen daar tegenwoordig nou echt beter van worden?
Alles moet sneller. Het internet is al snel genoeg, maar o wee als je site langer dan een seconde laadt.
In de kerk idem dito. Liturgisch gezien is alles strak en gestructureerd. Helemaal top. Elke psycholoog zal dat beamen. Iemand met ADHD of autisme weet wat hij wanneer krijgt.
Maar dan alles eromheen. De kerk heeft een reisbureau, een evenementenbureau en alles wordt via app en website geregeld. Vergunningen via de gemeente. Je kunt je tickets zo kopen via het ticketbureau. Van Kerst tot Pinksteren. En als de reis naar Israël in verband met spanningen niet door kan gaan, dan zet je die om naar een ander land. Want daar zal ook wel een kerkelijk vader rondgelopen hebben.
Gelukkig zijn er wijze mensen die erover nadenken en ervoor betaald krijgen. Zeker interessant, en ik hoop dan ook van harte dat door al deze drukte heen iemand de Ware Rust zal vinden.