Column: Media op Urk

Kerknieuws het Urkerland media Urk FM CGK

Al weken zit ik erop te wachten: iets wat verdrietig is en niet benoemd werd in de Urker media. Laten we het positief een naam geven: kerknieuws, geschiedenis, kerkverandering of ouderwetse scheuringen als terugkerend thema. Waarom ik dit schrijf? Ik vond het terecht dat ds. Klaas van der Sloot (wijlen) dit aankaartte tijdens zijn interview in de podcast Het Urkerland (Spotify). Klaas heeft zelf voor deze krant gewerkt. Wat hij altijd in het Urkerland heeft gemist, is aandacht voor kerkgeschiedenis en kerknieuws. Dat is een gemis, want onderzoekers kijken vaak naar kranten en media om informatie te verzamelen. En kerknieuws is er op Urk genoeg, zou je kunnen zeggen.

Dat de CGK landelijk in een spagaat zit, is alom bekend in diverse kranten en online media. Maar plaatselijk bleef het stil, ondanks dat er online genoeg te horen en te zien viel over onze plaatselijke CGK-kerken. Dat was op zichzelf al een nieuwsbron. Gevoelig, maar toch. Het stuk CGK-problemen raken vooral Ichthuskerk (7 mei) was daarvan een samenvatting, met goed onderbouwde cijfers. Cijfers spreken vaak voor zich en zijn een sterke bron voor opinievorming, al zeg ik het zelf. De kerken zijn niet gevraagd om commentaar. De analyse onderbouwt echter goed de gemaakte — en nog te maken — keuzes.

Naast het Urkerland heb je nog Urk FM, en dan houdt het wel een beetje op. Natuurlijk zijn er ook de socials (Instagram, Facebook, X, enzovoort), en die worden steeds belangrijker. Daar zit ook het gevaar. Sommige media, zoals regionale omroepen, vrezen de macht van platforms als Meta (Instagram en Facebook) en Google. Hoe moet het nu verder?

Het Urkerland is commercieel — betaald vanuit advertenties — en wordt gelezen door veel Urkers, oud-Urkers en belangstellenden. De opmerking dat er nooit iets in de krant staat, is onzin. Natuurlijk is veel al bekend, maar de extra informatie is daar wél te vinden. Online wordt het nieuws op de website zelfs vertraagd geplaatst, zodat het vaak eerst in de krant staat en pas later online verschijnt. De podcast is verslavend en luistert lekker weg. Ook de sportpodcast heeft mijn aandacht gevonden, vooral bij interessante onderwerpen. Daar tegenover staat Urk FM, waar ik zelf ook schuldig aan ben. Deze omroep is publiek — betaald vanuit de overheid — en moet veel nieuws leveren volgens de ICE-norm. Als je er heel nuchter naar kijkt, is eigenlijk alleen het nieuwsprogramma op zaterdagochtend echt nieuws. Ook daar luister ik weleens naar als radiofreak.

De meest gehoorde klacht over radio is dat de ochtendshows vooral uit 😁 bestaan. Plaatselijk hoor je dat ook wel een beetje veel. Toch levert het soms ongehoord nieuws op. Nieuws dat zelfs als bron wordt gebruikt door Omroep Flevoland, bijvoorbeeld bij het bericht: ‘Na acht weken coma leert Urker wethouder Willem Foppen weer lopen: het lijkt erop dat ik volledig herstel’ — let op: de titel is dynamisch (Omroep Flevoland kan deze wijzigen om aandacht te genereren).

Ook de columns zetten aan tot denken en zijn het beluisteren waard. Hetzelfde geldt voor cultuur- en nieuwsprogramma’s als LooFM: jongeren die christelijke vraagstukken durven te stellen en uitwerken, omlijst met muziek.

Urk FM staat voor het laatste jaar. Ze gaan niet mee in de vorming van een streekomroep en verdwijnen dus.

Of toch maar commercieel?

Column: Schloss Dankern Urkunde

Schloss-dankern Urkunde Urk Urkers

Alles voor de kinderen.

Vele Urkunden heeft Schloss Dankern letterlijk. Urkunde (DE) = oorkonde (NL). En ook vele Urkers. Naar ik vernam zo’n 1200 stuks, verspreid over het hele park. De Urkers moesten als enigen borg betalen? Alhoewel de huisjes het dichtst bij de ingang natuurlijk het meest in trek zijn. En anders was alles wel dichtbij via de socials. Het viel me nog mee dat er geen berichtje rondging: “Gevonden: gouden oorbel.”

De hele dag door glinsterde het aan de oren en klonk het: “Môge” of “Heuj.” En ook ik deed vrolijk mee met mijn gezinnetje. En eerlijk is eerlijk: ik vond het geweldig! Vele leuke attracties, zwembad, waterskiën, klimparcours en karten. Je voelt je er thuis, ook omdat sommige personeelsleden gewoon Urkers spreken. “Wil je in de rooie, blau-we of gruune (bootjes)glijbaan?” Urkers is per slot van rekening een Nedersaksisch dialect en Dankern ligt in Nedersaksen, met hun eigen streektaal. Dit is observeren en genieten op z’n mooist.

Nadeel is dat ogen ook prikken en monden roddelen.

De schrijver van het boek De ontdekking van Urk – Matthias M.R. Declercq – had hier eens moeten zijn. Je verhuist gewoon (een gedeelte van) een dorp naar een ander dorp, inclusief visbakpannen en partytenten. En je zult zien dat gewoontes, tradities, gekkigheden en problemen allemaal meeverhuizen. Het is dus echt.

Ondanks het vele goede—want echt, alles is top geregeld hier op het park—vernam ik ook andere dingen. Ik heb (hopelijk) de vele gebeden voor het eten en/of het zingen van een psalm, gezang of opwekking gemist. Is dit aan het veranderen? Alle kerken waren in ieder geval gemengd aanwezig: broek en rok.

Ook de jeugdproblematiek was meeverhuist incl. de mode een Adidas-trainingsbroek met een zwarte jas. En nu begrijp ik beter deze kledingstijl. Er zijn ook raddraaiers, vol testosteron, die gingen of wilden slopen… De Polizei kwam bij mij aan de deur (zal wel iets met haarkleur te maken hebben), maar ik heb de namen maar achterwege gelaten. Ondanks de schoonheid van deze blonde politieagente.

Voor de raddraaiers hoop ik dat jullie, samen met je ouders, hulp hebben gezocht of gaan zoeken.

Een Urker herken je aan zijn houding. Ja, we zien er anders uit qua bouw. Komt, denk ik (en heb ik wel eens gehoord van een huisarts), nog door ons eilandverleden. Als je een domineesgezin (import) op Urk ziet lopen, zie je een andere lichaamshouding.

Als laatste: het geld op het park. Alles is goed betaalbaar en ja, je kunt daar nog contant betalen. Handig voor alle soorten geld—glimmend en niet-glimmend (zwart). Klein geld terug is weer handig voor de kerkenzak.

Man, je beddetjen legt zo lekker as je wier in huus binnen.

Bis nächstes Jahr!

Column – Urk is Urk niet meer

rel-rotonde-urk-bivakmuts

Nooit verwacht dat ik dit ooit zou schrijven. Maar toch is het zo, en merk ik dat ik ook steeds meer die kant op denk. Nee, natuurlijk steken we onze eigen boel niet in de fik of vernielen we spullen. Of gooien we met zwaar vuurwerk waardoor mensen gewond raken of, nog erger. Toch gebeurt het.

Urk is nog wel Urk als het neerkomt op nieuwsgierigheid. Er moet even gekeken worden bij de welbekende rotonde. Zo ook die van mij. Zoonlief gaat er kijken en zet zelfs een bedekkende muts op. Ja, zo slim is hij nog wel, want ja—rood haar en een bril… u raadt het al: hij is herkend door een BOA. Een Urker BOA, die gewoon bij je in de kerk zit.

En dan kom ik weer op: Urk is Urk niet meer. Vroeger, als ik wat deed (ja, ik heb ook wel eens wat uitgehaald), werden mijn ouders gebeld en waren de rapen gaar—dan hadden ze mij te pakken. Een tik en flink wat huisarrest, enzovoort. Zo werkte dat op Urk. Maar deze broeder deed gewoon zijn werk en belde niet. Nee, de onpersoonlijke brief—met constatering en een voorgenomen dwangsom, inclusief handtekening van de burgemeester—viel op de mat.

De burgemeester die ons voorhoudt dat hij onze burgervader wil zijn. Nou, zo bont heb ik het vroeger niet gemaakt dat de burgervader mijn moeder belde, maar het had zomaar gekund. Een burgervader is persoonlijk—daar bereik je het meeste mee. Zo’n brief, verstuurd van achter een bureau, draagt daar niet aan bij. Een belletje had meer bereikt, overigens zonder de tik zoals hierboven beschreven.

De wijkagent kwam ook nog even langs. Deze “vreemde” moest de brief nog eens persoonlijk overhandigen. Ik moet zeggen dat ik meer met hem had dan met de BOA en de burgemeester. Zoonlief werd keurig ondervraagd en ook op zijn plek gezet.

Zelfstandigheid is een proces waar we met z’n allen aan moeten werken. Dat is een driehoek (ja, het klinkt schools): de puber, de ouders en—zoals ik dacht—de gemeente Urk. Of moet die laatste de politie zijn…?

Nee, broeder BOA en broeder burgervader: bel de volgende keer alstublieft, of laten we het gesprek voeren—waar dan ook. Laat ook het Nederlandse recht gelden in plaats van direct een voornemen tot een dwangsom. Eerst moet iemand op de feiten worden gewezen met een correct verbaal. Dat leidt in eerste instantie tot een waarschuwing en daarna (maar dat lijkt mij sterk) pas tot een voornemen tot een dwangsom.

Zover hoeft het mijns inziens niet te komen, want Urker ouders geven normaal gesproken maar drie tellen… en anders…

Column – Context

context-urk

Ken je dat? Iemand zegt iets en jij denkt: waar heb je het over…? Het is vaak een gedachtenspinsel van die persoon waar jij op dat moment niet bij kunt. De context (extra informatie) ontbreekt. Hier worden we elke dag mee geconfronteerd—of we het nou zelf doen of iemand anders.

“Een plaatje zegt meer dan woorden.” Of toch niet? Dit is misschien wel het bekendste voorbeeld: het omhalen van het beeld van Sadam Hoessein. Er zouden duizenden betogers bij betrokken zijn geweest—totdat je het beeld goed uitzoomt. Dan blijken het er tien, hooguit vijftig.

Media is hier dan ook een mooi voorbeeld van. Maar ook opleidingen. Ik word er af en toe een beetje gek van. Schriftkritiek (theologie) is ook zoiets: je mag van alles zeggen en vinden, vaak zelfs onderbouwd met onderzoek. Maar de volledige context ontbreekt. En de inspiratie van de Heilige Geest al helemaal. Vaak wordt er slechts een tekstflard gebruikt en wordt Schrift niet met Schrift vergeleken. Het zet soms wel aan tot denken.

Ook wat Urk betreft is het vaak hetzelfde liedje: drugsgebruik, alcohol en incest—zonder context. Als je die erbij zoekt, blijkt het drugsgebruik niet hoger te liggen dan het landelijke gemiddelde. Maar ja, het stempel ‘protestants’ drukt zwaar van buitenaf. Incest is grotendeels onjuist. Ja, de familiebanden liggen nog steeds dichter bij elkaar als nasleep van het eilandleven, maar het gaat niet om broer en zus. Zelfs (achter)neef en (achter)nicht komt zelden voor.

Zo zijn we in een enge tijd terechtgekomen. Algoritmes kennen de context maar al te goed en weten deze ook bewust weg te laten. Als jij rechts stemt, krijg je op je socials vooral rechtse content aangeboden om je zo lang mogelijk vast te houden online (verdienmodel). Met af en toe een flard links, om je toch boos te maken—want dan blijf je ook hangen.

En nu? Het gevecht tegen de Googles en Meta’s gaan we niet winnen. Hetzelfde geldt voor de vrijzinnigheid. En dan nog AI: dat is momenteel nog redelijk en onderzoekt meerdere invalshoeken. Maar voor hoelang nog? Er moet toch geld verdiend worden?

Maar wij kunnen ons wel onderscheiden door ons te verdiepen.

In alles.

Uitslagenavond in De Koningshof

In samenwerking met Alpha Producties, Het Urkerland en Urk FM houdt de gemeente Urk woensdag 18 maart in De Koningshof de uitslagenavond van de gemeenteraadsverkiezingen. Het voorprogramma (alleen voor genodigden) is van 20.00 tot 21.30 uur: een live-uitzending van Visser & De Vries met de laatste gesprekken met de partijen voordat de uitslagen bekend worden. Om 21.00 uur start het programma met vrije inloop met koffie en thee en om 21.30 uur opent burgemeester Bart Jaspers Faijer de avond. Vanaf 21.45 uur nemen Jelle Bakker en Marieke van Veldhuisen, de hoofdredactie van Het Urkerland, de presentatie van de uitslagen voor hun rekening. Om 0.00 uur is de sluiting. De uitslagenavond is tevens live te volgen via youtube.com/@gemeente-urk, heturkerland.nl of urkfm.nl

Bron: Het Urkerland

Bingo

De bingo op Urk FM vindt zaterdag 14 maart weer plaats. De bingokaarten zijn boekjes van vijf ronden en zijn kosten 2,50 euro per boekje. Ze zijn te koop bij de Intertoys en bij de Gulf (ofwel de Pam), Urkerweg 1. De bingo begint 14 maart om 21.00 uur en is te beluisteren in de ether op 107.0, via de kabel 104.1 en wereldwijd via urkfm.nl.

 

 

 

 

 

 

 

Column – Traditie

loterij-vereniging-urk

Al hoestend werd ik van morgen wakker. Gister in verenigingsgebouwtjes geweest tijdens de jaarlijkse verlotingen tussen kerst en oud en nieuw. Samen met mijn vrouw welke vroeg of ze dit ook ergens anders kennen/doen. Antwoord is nee. Veel visser mannen  kopen veel loten om zo de tijd te doden deze dagen en lol te hebben. Tijdens het genot van bier, wijn, speatjes en roken. Vissermannen zijn er nog steeds gelukkig en natuurlijk komt de rest van Urk er ook op af. Hopende op mooi prijzen zoals vlees, geld, telefoons etc. Loten kosten gemiddeld 5 euro dit jaar behalve bij de Showband wie ook nog ronden kent van 2 euro. Menig grilworstje werd een tasje van het kallentjen ingepropt.  Ik moest lachen en kuchen tegelijk toen ik van morgen de volgende zin google-de. Wat is een traditie? Het antwoord kwam van AI af en ik hoop maar dat van Dale daar invloed op heeft gehad. “Een traditie is een gewoonte of gebruik die van generatie op generatie wordt doorgegeven, geworteld in het verleden en met een speciale betekenis voor een groep mensen, een cultuur of een land, en die helpt bij het vormen van identiteit, verbinding en sociale stabiliteit”. Ik denk dat de vinkjes wel te zetten zijn. Het is fascinerend ooit zo begonnen door welke vereniging dan ook. Vogel, duiven, schiet en nu dan ook dart en motor etc. Eerst voor de leden maar al snel kwam heel Urk aanwakkeren (vul ik zelf maar even in). Dit om de kas te spekken en het jaar positief af te sluiten. Maar mijn oog viel ook op de krant (AD.nl 28/12).  Tientallen jongeren steken bestelbus in brand in aanloop naar oud en nieuw in Smilde en zingen bij aankomst brandweer ergens op een verkeerspunt (lees rotonde). Ik probeer de vinkjes weer te zetten van de definitie traditie. Bij sommigen lukt het nog wel, geworteld en verleden etc. Maar sociale stabiliteit daar kunnen we toch niks mee?! Op Urk is ook zoiets gegroeid met het vernielen/in brand steken van een rotonde. Ooit begonnen met alleen maar brommer rijden zonder knalpijp op Koninginnenacht.  Slopen geeft geen identiteit. In de fik steken geeft geen verbinding. En sociale stabiliteit laat me niet lachen (kuch kuch). Al hoestend kan ik geen vinkjes zetten.

lootjes vereniging

Column – Donkere dagen verlicht

kerst urk bethelkerk

It’s the most wonderfull time of the year schalt er uit de speakers. En dat is het, wonderlijk. Het is koud we verwarmen. Het is donker we verlichten. En onze oren worden gemasseerd door “gezellige” muziek al dan niet christelijk. Het moet per slot van rekening gezellig zijn. Het innerlijk wordt gesterkt door lekkers (misschien moet ik zeggen veel lekkers). Urkers, bourgondisch als we zijn. En de diensten zijn belegd (gepland). Sterker nog de lichtjes optochten, de kerstmarkt incl stal alles is er. Of je nu kerkelijk bent of niet. De bus van Ethiopië/Eritrea wordt weer onder de stof vandaan getrokken. We gaan het riedeltje weer af. En eerlijk is eerlijk ik ben het nodig als sober persoon in de grijze koude dagen. Ooit zo bedacht door keizer Constantijn om iedereen te vriend te houden, 25 december. De emoties gieren om je heen van afgelopen jaar of jaren. Gister nog met een interview op tv van Martijn Krabbe, hij is stervende. We razen maar door en staan nergens bij stil, dat heeft deze ziekte verandert ten positieve bij hem. Het razen en nergens echt bij stil staan sloot aan op mijn gevoelens en die van mijn gezin. Maar het allerbelangrijkste, waar  het uiteindelijk  echt om gaat?  Het antwoord is, de geboren Koning! En dat het uiteindelijk weer echt kerst gaat worden samen met onze Koning, Maranatha kerst. Zonder geraas, demonie en oorlog. Het vuurwerk kan beginnen.         Met de ware mens.

Column: Schreeuwen

Schreeuwen om aandacht. Dat doen we graag. Of je nou een Urker bent of een puber of een politicus. Allemaal aandacht, puur gezond. Zelfs vanuit de moederschoot is er een schreeuw om aandacht nog ongeboren. Gelukkig maar en zeker mag deze gehoord worden als iemand bij de abortuskliniek een meid van 19 aanspreekt met haar ouders naast haar (gezien op tv). Zo heeft ieder zijn eigen schreeuw in het dagelijkse leven of op socials. Soms moeten we ook proberen deze onder controle te krijgen. Dan hoef ik denk ik niks te zeggen hoe de meesten van ons door de pubertijd gekomen zijn. Je lichaam groeit zoveel, er gebeurt zoveel met je van binnen. Ja dat uit zich. Dat is vaak nog niet links of rechts. Dat is politiek. En zucht, daar zijn we weer aanbeland. Een gevallen kabinet en vervroegde verkiezingen. En wat een geblaad. Ze rollen over elkaar heen. Rechts met minder asielzoekers; we kunnen niet de hele wereld hier naar toe halen. En links wil dit juist wel en landbouwgrond omtoveren naar AZC’s is meteen ook minder stikstof. Of toch niet? Een mens scheidt toch ook stikstof uit. Hmmm lastig allemaal. Misschien moeten we wat meer luisteren. Of toch schreeuwen om stilte.

In stilte.

Urk Stilte gebied

Column: Adel van de tijd

We behoren allemaal tot de tijd. We ontkomen allemaal niet aan de tijd: dat is de betere uitleg. Wie we ook zijn. Gister zat ik naar het Max programma te kijken “We zijn er bijna”. Heerlijk trage televisie (ouderwetse Netflix). Deze mensen gaan met hun caravans/campers heerlijk Frankrijk/Andorra rond. Oud als ze zijn, maar realistisch over de tijd. En daar in Andorra werd ook ik even stilgezet bij mijn gevoelens van afgelopen tijden. Het kunstwerk van Salvador Dali, La noblesse du temps (Adel van de tijd). Een gesmolten klok om de levensboom heen. Online is er veel over te vinden maar ik vond de uitleg in het programma zelf hetgeen wat mij het meeste raakte. De tijd gaat altijd door maar het leven niet en de volgende generaties volgen weer. De klok vs de levensboom (zie afbeelding). In mijn jongere jaren stond ik niet zo stil bij de dood. Mij opoe was de eerste wie stierf wat ik mij herinner ik was 9 jaar. Daarna mijn vader dat kwam hard binnen toen ik 13 was. Mijn opa volgde binnen een jaar. Nu kijk ik daar 35 jaar later op terug en zie wie er allemaal daarna gegaan zijn. Dichtbij in mijn pubertijd al de eerste (oude) moat verdronken later volgden er meer. En zo volgde de ene na de andere van dorpsgek, kennissen tot zeer gewaardeerde personen. Ieder heeft zo zijn positie in het leven en daar hoort waardering bij, wie je ook bent, vaak pas extra na de dood. Ieder zijn plaats. De laatste tijd zijn er weer veel heen gegaan. Jongeren suïcidaal, auto-ongeluk, drugs. Ouderen ziek of door ongelukken. Mijn stiefvader zei vorige week: “We vlieden (vliegen) heen” (Psalm 90). Ik besef me nu dat je brein als puber nog niet ontwikkeld is tot de volwassen staat. Dat geldt voor emoties, en voor je doen en laten. Ik besef me nu dat sommigen nooit de volwassenstaat zullen hebben. De wereld raast door met name hier in een westers land als Nederland maar ook als dorp zijnde Urk. Het feest gaat altijd door. Urkers blijven voor altijd pubers, toch?

Alle webcams van Urk!